Hidden City

Op gebied van toegankelijke toiletten is het inderdaad een ramp op de Oude Markt, het beste wat je momenteel kan doen, is een café opzoeken dat geen drempel heeft aan de ingang, maar dan nog moet het café een aangepast toilet hebben wat bij mijn weten in nog geen enkel café echt het geval is.
Er komt in de toekomst op het Foch plein - nu in verbouwing - een aangepast toilet, kan je toch ergens naar de wc.. Maar er is nog veel werk aan de winkel, hopelijk kunnen we hier in de toekomst ook verandering in brengen.

Volledig mee akkoord, de reden waarom we voor aangepaste wc's nog niet veel hebben kunnen doen is omdat we beperkt zijn in tijd en middelen en daarom gekozen hebben eerst 2 doelen te stellen die realistisch en realiseerbaar waren: 1 inventariseren van handelszaken op toegankelijkheid en enkel zien of je binnen een handelszaak geraakt met rolstoel 2 proberen ontoegankelijke handelszaken te overtuigen van de ingang toegankelijk te maken (dremels wegwerken). Aangepaste toiletten is iets waar we in de toekomst ook zeker mee bezig willen zijn, maar we moesten ergens een startpunt hebben. Bovendien is het niet altijd makkelijk handelaars te overtuigen een kleine aanpassing te doen aan hun voordeur ( laat staan een aangepast toilet bouwen) aangezien het uit eigen portemonee moet komen, ongeacht het feit dat dit wettelijk verplicht is (maar niemand houdt hier rekening met de wet in België aangezien er toch geen controle is op de toepassing ervan).

Sinds 1 maart 2010 geldt de gewestelijke stedenbouwkundige verordening voor Toegankelijkheid. De verordening geldt bij nieuwbouw, verbouwingen of uitbreidingen van gebouwen die publiek toegankelijk zijn (denken we aan winkels, banken, overheidsgebouwen). De bouwheer moet ervoor zorgen dat iedereen het gebouw kan betreden, ook rolstoelgebruikers, mensen met een kinderwagen, slechtzienden, grotere personen, mensen met een ledemaat in het gips enz.

De gewestelijke verordening maakt onderscheid naargelang de oppervlakte van de toegankelijke ruimtes.

Is de publiek toegankelijke ruimte kleiner dan 150m² (kleine bakkerijen, slagers, cafés,…), dan moet minstens de toegangsdeur toegankelijk zijn (breed genoeg, niet enkel via trapjes te bereiken)
Gebouwen die bestaan uit verschillende verdiepingen,groter zijn dan 150m² en kleiner dan 400 m², die op elke verdieping dezelfde functie aanbieden moeten minstens het gelijkvloers toegankelijk te maken.Een lift mag dus, maar moet niet.
Gebouwen groter dan 400m² moeten volledig toegankelijk zijn. Restaurants en cafés die op het gelijkvloers zitruimte en sanitair voorzien, hoeven enkel die verdieping toegankelijk te maken, ongeacht of ze al dan niet groter zijn dan 400m². Voor grotere appartementsblokken, vanaf meer dan twee niveaus en minstens zes wooneenheden, moeten de gemeenschappelijke delen (de hal, de lift, de garage,…) én de toegangsdeur tot elke woongelegenheid aan deze verordening voldoen.
Wanneer een hotel of andere verblijfsaccomodatie meer dan 10 kamers telt, moet minstens één kamer toegankelijk zijn.

Voor gebouwen groter dan 7500 m² moet advies ingewonnen worden bij een erkend adviesbureau toegankelijkheid, zodat deze constructieve en kostenbesparende tips geven vóór de bouwwerken.

Ook het toegangspad naar het gebouw moet voldoen aan de verordening.

De verordening legt voorwaarden op aan de stedenbouwkundige vergunning. Zo zal ze haar effect in de praktijk niet missen. Om de nieuwe regelgeving te verspreiden werd het Handboek Toegankelijkheid publieke gebouwen gelanceerd, een website waar architecten en ontwerpers de normen en veel goede voorbeelden terugvinden. Architecten en ambtenaren vinden hier ondermeer een checklist zodat zij op een eenvoudige wijze kunnen nagaan of een gebouw aan de voorwaarden voldoet.

De gewestelijke stedenbouwkundige verordening geldt in heel Vlaanderen. Provincies en gemeenten kunnen in eigen stedenbouwkundige verordeningen de regels nog verscherpen voor hun eigen grondgebied.